|
نفرین به راه های بیهوده ی رفته
به مناسبت بیست وپنج اردیبهشت روز فردوسی
نفرین به راه های رفته ی بیهوده
گردآفرید : در لجن زار دامنگیر عصری که در آن زندگی بوی پوسیدگی میدهد, دورانی که نگرانی بر امیدواری چیره شده است ,او در کوس و شیپور لشگرهای آینده می دمد . او بارها تاریخ گذشته ی ایران را با حسرت ورق زده ,اندیشه اش آزادی و هویت ایرانی است ,آرمانش بزرگی و اقتدار ایران زمین است و نظم و ساماندهی این مرزو بوم.
بنگرید! هموست..باسری چون خم جوشان میرود.. تنهاست ..چشم نگران است ,از فروشدن هویت ایرانی از برآمدن دشنه ی بیگانگان
 ادامه مطلب |
|